دلخوشی،شیفتگی،ساده زباران گفتن
یا عبور از دل دریا به بیابان خفتن 

این حوالی همه از عطر حضورت مستند
عشق در سینه ولی پنجره ها را بستند

ترس دارند که شاید نگهی باز خدا را ببرد
نفست صاعقه برجان بزند هستی ما را ببرد

کوچ از شام بیابان به بهاران رویاست
هر کجا یاد تو باشد که همان خانه ی ماست

ذهن آشفته ز تو ، خانه ی ویرانه زمن
نظم هر واژه ز تو ناله ی جانانه ز من